_____________===Snow Kiss=== _____________
Fiction //Snow Kiss//
(Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP
ปล.
ในเรื่องนี้จัมพ์ทุกคนอายุเท่ากันทุกคนนะจ้ะ 555555
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
พยากรณ์อากาศบอกไว้ว่าวันนี้หิมะจะตกเป็นวันแรกของโตเกียว
ทำให้ผมตื่นเต้นในใจเล็กๆ
จะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นไหมนะ
ใกล้จะวาเลนไทน์แล้วด้วย ก็แอบหวังนิดๆล่ะ
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
ตอนนี้ให้หัวของผมขาวโผลไปหมด
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
ยูโตะถอดเสื้อสูทออก
ทั้งแขนยาวของชุดนักเรียนก็ถูกพับแขนขึ้นมาจนถึงข้อศอก
ไดกิแอบมองแขนเรียวยาวแต่ก็มีกล้ามแข็งแกร่งของยูโตะแล้วใจเต้นแรง
ไดกิก้มหน้าก้มตาเก็บของแล้วบอกตัวใจให้ข่มใจ ห้ามใจเต้นมากไปกว่านี้เชียวนะ
ตอนนี้มีแค่ไดกิกับยูโตะอยู่ในห้องแค่สองคน
ส่วนตัวแทนนักเรียนคนอื่นๆกำลังออกไปจัดของที่ลานกิจกรรม
"นั่นสินะ"
ไดกิรวบรวมอุปกรณ์ที่ไม่ใช้แล้วจะไปเก็บที่ห้องเก็บของ
ไดกิยกกล่องพวกอุปกรณ์ต่างๆเข้าไปในห้องเก็บของ
เมื่อได้เสียงฝีเท้าของอีกคนตามเข้ามาก็ไม่ได้สนใจหันไปมองสักนิด
กระทั่งได้ยินเสียงเมื่ออีกฝ่ายวางกล่องของลงแล้วเดินเข้ามาใกล้
“ยูโตะ
วันนี้กลับได้แล้วล่ะ เก็บของเสร็จหมดแล้ว ส่วนทีเหลือฉันจะจัดการเองนะ”
ไดกิปัดฝุ่นออกจากมือทั้งสองข้าง
เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นหิมะกำลังตกลงมาผ่านหน้าต่างห้องเก็บอุปกรณ์
“หิมะตกแล้ว
น่าดีใจนิดๆนะ” ตอนนี้เค้าก็แค่อยากพูดเรื่องลมฟ้าอากาศเพื่อไม่ให้บรรยากาศเงียบเกินไปเท่านั้น
ยูโตะ
“ยังไงเหรอ”
ไดกิ
“ก็....”
ยูโตะเดินเข้ามากอดไดกิจากด้านหลัง
ไดกิรู้สึกเหมือนมีไฟฟ้าช๊อต
ตอนนี้ตัวไดกิถูกกอดไว้ด้วยแขนเรียวยาวที่ทำให้เค้าใจเต้นแรงเมื่อกี้ !!
ยูโตะทิ้งน้ำหนักของคางเค้าไว้ที่ไหล่ไดกิ
พลางพูดเบาๆข้างหู “ดีใจมั๊ย”
ไดกิมองดูแขนตัวเองกับแขนยูโตะที่อยู่คู่กัน ยูโตะค่อยๆจับมือไดกิไว้ ประสานนิ้วของตัวเองกับไดกิ
ยูโตะ
“มือเล็กจังนะ”
ไดกิ “ฉะ...ฉันนนน....คือ...เอ่อ”
“ยูโตะ.... เดี๊ยวมีคนมาเห็นนะ”
“หึๆ...”
ยูโตะหอมแก้มไดกิเบาๆ
แต่นั่นทำให้ไดกิถึงกับสะดุ้งสุดตัว
ยูโตะ
“ปฏิกิริยาของนายนี่น่าสนใจดีแหะ”
ยูโตะคลายอ้อมกอด ไดกิหมุนตัวกลับมา
ไดกิ
“หมายความว่าไง”
ยูโตะ
“คบกับฉันนะอาริโอกะคุง”
ยูโตะยิ้มให้อย่างอบอุ่น
ไดกิบอกตัวเองว่าเค้าไม่สามารถปฏิเสธรอยยิ้มนั้นได้ ไดกิอยากให้ยูโตะยิ้มให้เค้าแบบนี้ตลอดไป
แต่...
ไดกิสบตายูโตะอีกครั้ง
ไดกิ
“ยามะดะ....” แทนที่จะตอบคำถามของยูโตะแต่ไดกิกับพูดชื่อยามะดะออกมา
ยูโตะ
“ฉันรู้...”
ไดกิ
“เอ๊ะ...รู้ว่ายามะดะ.....ชะ....ชอบ....”
ยูโตะ
“ฉันนะเหรอ”
ไดกิ
“นายรู้......”
ยูโตะ
“อาริโอกะคุง
ฉันจะพูดอีกครั้งนึงนะ เวลานายที่อยู่กับฉันนะ
อาริโอกะคุงมีความสุขรึเปล่า”
ไดกิ “ฉัน...มีความสุขมากเวลาที่อยู่กับนากาจิม่าคุง”
ยูโตะ
“จากนี้ไป เรียกฉันว่ายูโตะนะ” ยูโตะลูบผมไดกิเบาๆ
ไดกิ
“อื้มม” ไดกิกระพริบตาถี่ๆด้วยความเขิน
ยูโตะ
“ถ้างั้น
ฉันเรียกนายว่า...ไดจัง...ได้ไหม”
ไดกิหัวเราะ
เค้าไม่รู้เลยว่าเผลอยิ้มออกมามากมายอย่างนี้เมื่อไหร่กัน
ยูโตะลูบผมไดกิแล้วโน้มตัวลงมาจูบเบาๆ
ยูโตะ
“จากนี้ไป ไม่ว่ามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจ
นายต้องบอกฉันนะ
ฉันจะช่วยนายทุกเรื่องเลย
เราจะข้ามผ่านเรื่องร้ายๆไปด้วยกัน
นี่คือคำสัญญาของฉัน อ๊ะแล้วก็...
วันนี้ไปเดทกันเถอะ..นะ”
ไดกิ
“เดทเหรอ”
ยูโตะ
“ไปชิบุย่ากัน”
ทั้งดูหนัง
แล้วก็ไอศครีม
เวลาที่คนเรามีความสุขผ่านไปรวดเร็วจริงๆ
เราคุยเรื่องไร้สาระกันมากมายจนกระทั่งเดินมาถึงหน้าบ้าน
ไดกิ
“ยูโตะ ขอบคุณนะที่มาส่ง”
ยูโตะ
“อื้อ แล้วเจอกัน”
ไดกิ
“แล้วเจอกัน”
=============
ยังไม่จบนะฮะ เด๋วมาต่อ
พอลองอ่านดูแล้ว เฮ้ย ฟิคนี่มันโคตรธรรมดาเลยว่ะ 5555
เอาเหอะ แต่งฟิคธรรมดาๆ แล้วอ่านแบบสบายๆมันก็ดีนะ
แต่งเปนงานอดิเรก ม่ะได้แต่งเอารางวัลชักกะหน่อย 5555555
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น