วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

Sweet Daiki ตอนที่ 9 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

ผมกอดไดกิแน่น ให้หน้าอกของเราแนบชิดกัน ไดกิเงยหน้าช้อนตามองผม แล้วผมก็จูบไดกิอย่างเต็มที่ แขนผมกอดเอวไดกิไว้ สักแปบผมก็จับกางเกงไดกิดึงลง ตามด้วยกกน. ผมขยำก้นไดกิทั้งสองมือในขณะที่เราจูบกันไปด้วย ไดกิเริ่มมีอารมณ์มากขึ้น ลิ้นของไดกิตอบสนองผมอย่างรวดเร็ว 

ผมยังขยำก้นนุ่มๆของไดกิต่อไป เหมือนว่าผมเสพติดก้นนุ่มๆของไดกิ ผมไม่อยากปล่อยมือออกเลย เมื่อผมหยุดจูบ และลองก้มดู ก้นของไดกิเปนรอยแดงๆ แดงเท่ากับหน้าตาน่ารักๆของไดกิที่กำลังแดงตอนนี้เลย แล้วผมก็จูบไดกิต่ออีก ริมฝีปากนุ่มๆของไดกิทำให้ผมหยุดไม่ได้ 

ผมอุ้มไดกิด้วยท่าเจ้าหญิง ไดกิที่ตอนนี้กางเกงถูกถอดออกมาครึ่งท่อน ดูเซกซี่ยั่วยวนไม่เบา ไดกิใช้แขนโอบรอบคอผมไว้ ไดกิยิ้มหวานและสายตาดูเคลิ้มๆ ริมฝีปากแดงๆนั่นเพิ่งได้รับสัมผัสอุ่นๆจากผมไปเมื่อกี้ ไดกิเปนของผม เปนของผมทั้งตัวและใจ 

ผมค่อยๆวางไดกิลงบนเตียง ลูบผมหน้ามาแล้วจูบที่หน้าผากเบาๆ ไดกิหลับตา แล้วผมก็หอมแก้ม 
ผมลุกขึ้นมานั่งแล้วค่อยๆถอดกางเกงของไดกิออก ผมสะบัดแล้วพาดไว้ที่เก้าอี้ข้างเตียง ผมกลับมานอนตะแคงหันหน้าหาไดกิ

ผมค่อยๆถอดเสื้อผ้าของเราสองคนออกจนหมด

"ยูโตะ ยูโตะ"
"หืมม"
"รักนะ"

ผมเริ่มจูบไดกิอีกครั้งในขณะที่นวดคลึงไดกิน้อยไปด้วย ผมเรื่อยลงไปไซร้ซอกคอ ฟังเสียงครางที่แสนน่ารักของไดกิ 

 ไดกิขึ้นมานอนทับบนตัวผม เราเริ่มจูบกันอีกครั้ง สองมือผมขยำก้นของไดกิไปด้วย

ผมลุกขึ้นนั่ง ไดกินั่งพับขาแล้วก้มพับตัวลงมาจูบยูโตะน้อยไม่หยุด ผมลูบหัวไดกิเบาๆ สอดนิ้วมือนวดไล้ไปตามเส้นผมไดกิ กดหัวไดกิลงตามจังหวะ

ไดกิที่นั่งพับตัวอยู่ต่อหน้าผมนั้น ขณะนี้ก้นโด่งเล็กน้อย ผมเลยตีก้นไดกิเบาๆไปตามจังหวะ

ไดกิ : "อร่อยจัง...ของยูโตะอร่อยที่สุดเลย"
ไดกิเงยหน้าขึ้นพูดทั้งๆที่มีน้ำรักของผมเลอะไปรอบปาก 

วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

Sweet Daiki ตอนที่ 8 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

ไดกิค่อยๆเดินลงน้ำทะเลช้าๆ ปล่อยให้คลื่นซัดโดนขาเบาๆ ชายกางเกงขาสั้นเริ่มเปียกเล็กน้อย
...........
.....................
................................
...........................................
ไดกิยืนหลับตา ทำสมาธิ.....ช่วง 1 วีคที่ผ่านมา ได้ทำงานมากมาย ชีวิตเร่งรีบจนไม่มีเวลาได้คิดทบทวนอะไร  วันนี้เค้าอยากเขียนไดอารี่สักหน่อย ทบทวนเรื่องต่างๆ ค่อยๆคิดเรื่องที่ทำผิดพลาด
....................
......................................
..................................................

ยูโตะ :ไดกิ  คิดอะไรอยู่เหรอ

ไดกิยังคงนิ่ง ค่อยๆลืมตาแล้วมองไปยังขอบฟ้า ขอบทะเลสุดลูกหูลูกตา

ยูโตะ : เรื่องที่นายไม่สบายใจ ก็ลืมมันไปเถอะนะ

ไดกิหันตัวมาหายูโตะ กระพริบตาถี่ๆ เอียงคอเล็กน้อย

ไดกิ : ยูโตะ คือว่าฉัน....

ยูโตะจับสองมือของไดกิขึ้นมาด้วยมือทั้งสองข้างของเค้า  ยกขึ้นมาระดับอก ค่อยๆสอดนิ้วประสานกัน แล้วจับมือกันไว้

ยูโตะ : หลับตาสิ 
ยูโตะ :ได้ยินเสียงคลื่นไหม
ไดกิ : อื้ม
ยูโตะ :ได้ยินเสียงนกไหม
ไดกิ : อื้ม
ยูโตะ :ปล่อยความทุกข์ออกมา  แล้วรับความสุขรอบๆตัวเข้าไปแทนที่นะไดกิ ฉันอยู่ข้างๆนาย จะไม่ทิ้งไดกิไปไหน ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น เชื่อฉันนะ
ไดกิ : ....................อื้ม

ยูโตะปล่อยมือไดกิลง เขยิบเข้าไปใกล้อีกนิด ไดกิปล่อยมือแนบลำตัว
มือซ้ายยูโตะจับมือขวาไดกิ  มือขวายูโตะจับมือซ้ายไดกิ อีกครั้ง
ไดกิยังคงหลับตา  ไดกิสัมผัสได้ถึงลมหายใจของยูโตะ
ยูโตะย่อตัวลง  และยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ
มือขวายูโตะจับไหล่ซ้ายของไดกิไว้
ยูโตะจูบเบาๆที่หน้าผากของไดกิ
ยูโตะใช้มือขวาของเค้าปัดผมหน้าม้าไดกิออกเล็กน้อย แล้วจูบที่หน้าผากเบาๆอีกครั้ง
มือขวายูโตะประคองคางไดกิไว้  ไดกิยังคงหลับตา
ริมฝีปากของยูโตะไล้เบาๆลงมามาไลน์ของจมูกไดกิ จรดที่ปลายจมูก
ยูโตะจูบเบาๆที่ตาซ้ายของไดกิ
ไล้ลงมาที่โหนกแก้ม
จูบที่แก้ม
ไล้ลงมาที่จุดสัมผัสๆนุ่มๆอมชมพู
ยูโตะค่อยๆสอดลิ้นเข้าไป
ไดกิใช้ลิ้นตอบรับการมาของเค้าเช่นกัน
 ยูโตะรู้สึกว่าริมฝีปากของไดกินั้นนุ่มเหมือนพุดดิ้ง  ที่ไม่ได้ละลายในปาก แต่เป็นหัวใจของเค้าต่างหากที่กำลังถูกไดกิหลอมละลาย













วันพฤหัสบดีที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2558

Sweet Daiki ตอนที่ 7 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

วันนี้ผมมีถ่ายฮิรุนันแต่เช้า แต่ก่อนจะออกจากห้องแต่งตัว ยูโตะก็ไลน์มาบอกว่า 
"วันนี้ฉันมีคิวถ่ายบัลเล่ที่สตูใกล้ๆ 
ไดกิจะมาเจอกันที่ห้องพักฉันมั๊ย
ถ้านายมาได้....
อยากเจอนะ...
ฉันอยู่ที่ห้อง xxxx
ถ้าช่วงบ่ายนายไม่มีออกโลเกชั่น
ฉันแจ้งสต๊าฟไว้แล้วว่าไดกิอาจจะแวะมาหา
นายสามารถเข้ามาได้เลย (⌒▽⌒)♪
ทุกคนรู้จักอาริโอกะคุงของฮิรุนันเดส (⌒▽⌒)♪
Have a nice days, see you soon"

ยูโตะส่งภาพเซลฟี่มา 3 ภาพ แล้วผมก็ขำทันที ฮิคารุคุงเดินมาเกาะไหล่แล้วถามว่ามีอะไรดีๆเหรอ พอเอารูปให้ดูฮิคารุก็ขำใหญ่เลยล่ะ

ผมไลน์ตอบยูโตะไปว่า ""

#เด๋วมาพิมพ์ต่อจ้า........

Sweet Daiki ตอนที่ 6 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

ผมค่อยๆรูดซิปของไดกิลงมาจนสุด แล้วผมก็ลูบไปลูบมาตรงเป้าไดกิ จนไดกิน้อยเริ่มมีปฏิกิริยากับสัมผัสของผม สองมือของไดกิเกาะไหล่ผมอยู่ 
จริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลยที่เราทำกันอย่างนี้ 
แต่ตอนนี้ผมต้องการไดกิมากจริงๆ
ผมพาไดกิแว๊บออกมายังห้องพักแสดงที่ไม่ได้ใช้ในตอนนี้ แต่ก็ได้รับการทำความสะอาดไว้ดีแล้ว
เราสัญญากันว่าจะไม่ส่งเสียงดังและรีบกลับไปก่อนที่จะมีใครสังเกตุ แค่แป๊บเดียว แป๊บเดียวเท่านั้น

ผมเริ่มล้วงมือสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้ามไดกิ แล้วผมก็จูบเค้า จะว่าไปแอบๆแบบนี้ก็ตื่นเต้นดี แต่ผมก็กลัวว่าผมไดกิที่เซตไว้จะเสียทรง กลัวเสื้อเค้าจะยับ ผมก็เลยทำได้แค่จูบปาก จูบมือ แล้วก็ลูบๆไดกิน้อยจนเค้ากระดุ๊กกระดิ๊กไปมา เนื้อผ้าก็กกน.มันก็บางแค่นั้นอ่ะ แต่ผมอดใจไม่ไหวก็เลยล้วงเข้าไปจับข้างในเนื้อสัมผัสจริงๆ แล้วไดกิก็ครางเลย เสียงน่ารักออดอ้อนสุดๆ
แล้วไดกิก็ไล้มือไปที่แผ่นหลังของผม
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
ได้อึดใจนึงพอตั้งสติได้ ผมก็ว่า เอาล่ะ วิ่งกลับไปสตูกันอย่าให้ใครเห็นนะ 

พอตอนจะเริ่มอัดรายการเราก็แอบสบตากันแว๊บนึงแล้วหันไปหัวเราะกันคนละทาง




ーーーーーーーーーーーーー
จบตอนที่ 6 
ーーーーーーーーーーーーー

Sweet Daiki ตอนที่ 5 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

แต่เพราะว่าไดกิใส่แค่เสื้อกล้ามตัวเดียวกับกางเกงขาสั้น พอล้างรถกันเสร็จ ก็เล่นฉีดน้ำกันจนเปียกไปทั้งตัว ผมก็รอจังหวะตอนเข้ามาเปลี่ยนชุดในบ้านเนี่ยแหละ ซึ่งตอนแรกก็กะว่าจะจูบไดกิเฉยๆ แต่เจ้าตัวดันอ้อนมาขนาดนี้ผมเลยอดใจไว้ไม่อยู่

ไดกิ: ฮิๆ ยูโตะ สนุกเหมือนเล่นสงกรานต์ที่ไทยเลยเนอะ
ยูโตะ: ไดกิเคยเล่นเหรอ ที่พูดเนี่ย 
ไดกิ: ไม่เคยหรอก แต่ถ้าฉีดน้ำนะ เล่นที่ไหนก็ได้นี่เนอะ ฮิๆๆ
ยูโตะ: 5555 ไปเปลี่ยนชุดเถอะ เด๋วเปนหวัด 
ไดกิ: อื้มมม (⌒▽⌒) ยิ้มหวาน

พอเดินเข้ามาในห้องเท่านั้นแหละ ผมก็เข้าไปกอดไดกิจากข้างหลังก่อน แล้วก็จับไหล่ไดกิให้หันมาจูบ ก็จูบๆ ดูดๆ กันอยู่สักแป๊บ มือผมก็จับสายแขนเสื้อกล้ามไดกิลง ไดกิดู sexy มากเลย เหมือนเด็กผู้หญิงใส่เสื้อเกาะอก แล้วตอนนี้ก็เปียกๆอยู่ด้วย ผมก็ก้มลงจูบหัวไหล่ ข้างซ้าย แล้วก็ข้างขวา กลิ่นของไดกิดึงดูดผมมากเลย ผมก็เลยไซร้ซอกคอแล้วดูดไป 2-3 ที ไดกิก็ครางใหญ่เลย เสียงน่ารักมากๆ

ไดกิ: ยูโตะๆ อ่าาา ยูโตะๆ 

ผมก็ว่าจะพอแค่นี้แหละ ให้ไดกิไปเปลี่ยนชุด เพราะผมกลัวเค้าเปนหวัด แต่ไดกิล้วงมือไปหายูโตะน้อยของผม ดึงออกมาแล้วก้มลง คุกเข่าแล้วดูดใหญ่เลย น่ารักมากๆ ผมก็ลูบหัวไดกิแล้วครางไปด้วย พอเสร็จ ผมก็จับไดกิถอดเสื้อออก ผมก็เลียหัวนมไดกิ นมแบนๆเนี่ยแหละโคตรเร้าใจเลยไม่รู้ทำไม ระหว่างไดกิครางอยู่ผมก็ถอดกางเกงไดกิออกแล้วอุ้มขึ้นเตียงเลย  เพราะตัวเริ่มแห้งกันแล้ว ผมก็จับๆลูบๆไดกิน้อย จนเค้าครางออกมาเบาๆ น้ำนมขาวๆเริ่มไหลออกมานิดๆ  แล้วผมก็ก้มลงไปจูบเค้า   เราก็จูบกันอีกสักพัก ผมก็จับไดกินอนคว่ำเลย แล้วค่อยๆสอดเข้าไป ไดกิก็เรียกชื่อผมไม่หยุด พอเข้าไปสุดล่ะผมก็กระซิบข้างๆหูเค้าว่า "ผมรักไดกิมากที่สุดเลยนะ เปนที่ 1 และเปนคนเดียวของผม" แล้วผมก็จูบเค้า แล้วเราก็นอนกอดกันสักพักนึง พอผมเห็นว่าไดกิหลับไปแล้วก็เลยลุกขึ้นมาเอาเสื้อผ้าลงเครื่องซักแล้วไปตาก

ผมก็ว่าจะออกมาเช็ดรถต่อสักหน่อย เอาผ้าถูๆไปเพลินดี ปกติทำแต่ที่ร้าน ลองทำเองบ้างจะได้เช็ครถไปในตัว 

ผมกำลังคิดว่าไดกิจะตื่นรึยังนะ ไม่ทันไร มีแขนเล็กๆมา กอดเอวผมไว้
ยูโตะ : ไดจังตื่นแล้วเหรอ
ไดกิ: ยูโตะตื่นแล้วไม่บอกเค้าอ่ะ นี่แน่ะ (ไดกิใช้นิ้วจิ้มแก้มยูโตะ)
ยูโตะวางผ้าแล้วอุ้มไดกิตัวลอยด้วยสองมือแล้วหมุนตัวรอบนึง
ไดกิ: 55555 เล่นกับฉันเหมือนฉันเปนเด็กๆไปได้ ฉันโตเปนหนุ่มแล้วนะ หล่อมากด้วย
ยูโตะ: นั่นสินะ สูงขึ้นกว่าแต่ก่อนตั้งเยอะ ฮ่าๆๆๆ
ไดกิ: ยูโตะะะะะ
ยูโตะคว้าไดกิมา กอดแนบตัว แล้วทั้งสองคนก็หัวเราะคิกคักกัน


ーーーーーーーーーーーー
จบตอนที่ 5
ーーーーーーーーーーーー

Sweet Daiki ตอนที่ 4 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

เมื่อผมเปิดมือถือเพื่อเช็คดู ก็พบว่ายูโตะส่งไลน์มาด้วย
"ไดกิสุดที่รัก...ถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่... เราไปตกปลาด้วยกันนะครับ ผมจะทำซาชิมิที่ดีที่สุดให้คุณทาน  จากนั้นเราก็ไปเล่น JetLev-Flyer กัน อย่างที่ไดกิอยากเล่นมาตั้งนานแล้วไงล่ะ ไปกันนะ ผมจะจองที่ไว้สำหรับเรา2คน ตอนเย็นก็ไปดินเนอร์กัน เลือกไวน์ที่คุณชอบ ถือว่าผมฉลองให้ที่ถ่ายละครจบนะ"  \(^o^)/ Love you so much ♡♡♡♡

ถึงจะดูหวานเลี่ยนแต่รูปที่เจ้าตัวส่งมาด้วยช่างตรงกันข้าม ยูโตะที่ทำหน้าตาประหลาดๆ ยิ้มกว้างจนเห็นเหงือก ยักใหญ่2ข้าง มือซ้ายถือคันเบ็ด มือขวาถือปลาที่เพิ่งตกได้ไว้ รูปเอียงและสั่นเล็กน้อย

♪♪♪♪(^ν^)♡ 
"วันนี้ผมมาตกปลากับไรยังง สนุกกันมากเลย ไรยะเผลอขำมากไปรูปเลยเอียงๆนะ ฮ่าๆๆ "


♡♡♡♡♡♡

ยูโตะมักจะทำให้ผมขำตลอด ขนาดมาแค่ข้อความยังตลกเลย อยากเจอเร็วๆจังน๊าาาา

♡♡♡♡♡♡

ตอนที่ 4 ยังไม่จบ เด๋วมาต่อจ้า

Sweet Daiki ตอนที่ 3 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

 Halloween Party Night
Saturdays, 31 October 2015

เรื่องเสื้อผ้านั้น ผมกับยูโตะตกลงกันไว้ว่า o(^▽^)o เราจะแต่งยังไงก็ได้ตามที่ตัวเองชอบ อย่างอิสระ เรา2คนไม่ได้ตั้งThemeว่าต้องเข้ากัน แต่เราจะมาแต่งตัวพร้อมกัน โดยมีเวลา 1 อาทิตย์ ทั้งผมและยูโตะจะซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับมารวมๆกัน แล้วมาช่วยกันแต่งตัวพร้อมๆกัน แล้วก็จะได้ไปพร้อมกันด้วย นัดของเราคือ 6 โมงเย็นที่บ้านผม (⌒▽⌒) แต่มีข้อแม้เล็กๆว่าเราจะมี Secret item ของตัวเอง 1 ชิ้น คือจะไม่เอามารวมกันตอนแต่งตัว แต่เราจะเอามาแลกกันให้อีกฝ่ายติดตัวไว้จนกว่างานจะจบ โดยห้ามทำพรอพชิ้นนี้หล่นหายระหว่างคืนฮัลโลวีนเด็ดขาด ของรางวัลก็คือ เราจะขออะไรก็ได้จากอีกฝ่าย โดยฝ่ายที่ถูกร้องขอ ห้ามปฏิเสธคำขอนั้นเด็ดขาด 555 (≧∇≦)


ตอนที่ 3 ยังไม่สมบูรณ์นะ เด๋วมาพิมพ์เพิ่มอีก


วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2558

Sweet Daiki ตอนที่ 2 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

Fan Fiction
Sweet Daiki ตอนที่ 2
(Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP
======================
ระหว่างที่ผมยืนล้างจานอยู่ก็มีมือเล็กๆมากอดเอวผมไว้ ไดกิซบหน้าที่หลังของผม ผมนิ่มๆของไดกิที่ผมสัมผัสได้นั้นทำให้ใจเต้น อาจเพราะผมใส่แค่เสื้อยืดสีขาวบางๆตัวเดียว
ไดกิ: ดีใจจัง มีนายแบบไฟน์บอยมายืนล้างจานในบ้าน เท่ห์มากเลยอ่ะ โดกิๆ
ยูโตะ: 5555 
ยูโตะนึกอยากจะยืนล้างจานให้นานกว่านี้แต่แล้ว
ไดกิปล่อยมือออก
ไดกิ: เด๋วมานะ ไปเอาผ้าลงเครื่องแปร๊บ
สักพักยูโตะก็ได้ยินเสียงไดกิคุยโทรศัพท์มาจากฝั่งห้องนั่งเล่น (ใครนะ?)
ไดกิ : ไฮ่ๆ
ยูโตะเช็ดมือจนแห้งแล้วพอหมุนตัวกลับมาก็เจอไดกิยืนยิ้มหวานอยู่
ยูโตะ : อ๊ะ เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ไดกิ: ยูโตะยื่นมือมาสิ ฉันจะทาแฮนด์ครีมให้นะ 
ยูโตะเพิ่งเห็นว่าที่ฝ่ามือไดกิมีครีมที่กดไว้ทั้งสองมือ กลิ่นหวานสดชื่นลอยมาเตะจมูก
ยูโตะยื่นมือออกไป และไดกิทาครีมลงบนฝ่ามือยูโตะและค่อยๆนวดที่หลังมือทีละมือ
♡♡♡(≧∇≦)♡♡♡
ทั้งสองคนใจเต้นจนแปล๊บๆไปที่ปลายนิ้วเลยทีเดียว

ไดกิ: แหะๆ ยูโตะไปนั่งเล่นที่ชิงช้าหน้าบ้านกันเถอะ ต้นกระบองเพชรที่นายให้มามันโตขึ้นนิดนึงด้วยล่ะ
ยูโตะ: อื้มมม ไปสิ
ยูโตะก้มลงมาหอมแก้มไดกิทีนึงแล้วโอบไหล่เดินกันไป

ไดกิ: เมื่อกี้โทรไปร้านซักรีดมานะ อยู่แถวนี้ล่ะ เด๋วเค้ามารับผ้าไปรีด และเพราะฉันเปนลูกค้าระดับ S เพราะงั้นเด๋วเย็นนี้ก็มาส่งล่ะละ o(^▽^)o

ยูโตะหันไปเห็นผ้าบนราวที่เตรียมส่งร้านรีด ผมคงจะหึงเกินไปรึเปล่านะ ไม่มีอะไรแท้ๆ (^ν^)♡


ระหว่างที่พวกนั่งเล่นกันอยู่ที่ชิงช้าหน้าบ้าน มือของผมโอบไหล่ไดกิไว้ ไดกิซบที่อกของผมและกำลังเล่าเรื่องของคนในกองถ่ายให้ฟัง
"ยูโตะ ยูโตะ......"
เสียงเจื้อยแจ้วยังคงพูดไปอย่างไม่มีท่าจะจบ เสียงหัวเราะราวกับเด็กน้อยทำผมใจเต้นไม่เปนจังหวะ

ไดกิ: "ไส้ของมันอ่ะนะ เปนคัสตาร์ตหวานหอมมากเลย แต่ว่าเค้าผสมกล้วยหอมลงไปด้วย แล้วฉันก็คิดถึงยูโตะเลยอ่ะ ยูโตะต้องไม่ชอบแหงๆ 555"
"ตอนที่ฉันไปออกโลเกอ่ะ จู่ๆฝนก็ตกหนัก ก็คิดล่ะนะ ว่าจะไปร้านต่อไปดีไหม แต่พอถ่ายร้านแรกเสร็จ ฝนก็หยุดตกพอดี โชคดีจังเลยล่ะ"

ยูโตะ: "อื้มม โชคดีจิงๆ" พร้อมหอมแก้มไดจัง 1 ที
ไดกิค่อยๆขยับลงมานอนหนุกตักยูโตะ   จังหวะที่ชิงช้าแกว่งเบาทำให้จะเคลิ้มหลับ  ยูโตะลูบผมไดจังไปมา ยูโตะเริ่มร้องเพลงเบาๆ
ไดกิ: นี่ๆ รายการทีวีเมื่อกี้ ตลกคู่นั้นเค้าทำท่าแบบนี้ล่ะ
ไดกิลุกขึ้นมาทำท่าเลียนแบบ และยูโตะก็ทำด้วย หัวเราะคิกคักกัน
ยูโตะ: เพลงใหม่ของเทย์เลอร์สวิฟอ่ะ เห็นป่ะ เต้นแบบนี้ๆ 
ไดกิก็เต้นด้วย คิกคักกันอยู่ 2 คน
สักพักก็ลงมานั่งที่ชิงช้าต่อ ไดกิซบไหล่ยูโตะ
ไดกิ : อีก ครึ่งชม. ปลุกหน่อยน๊า คิดว่าจะวิ่งสักหน่อยอ่ะ
ยูโตะ: 555 ได้สิ ลูกหมูวันนี้จะวิ่งเหรอ
ไดกิ: ฮิๆๆๆ
ยูโตะ: ฮาโลวีนนี้ไปไหนกันดี  ปลอมตัวแล้วออกไปเที่ยวกันเถอะ


ตอนที่ 2 ยังไม่สมบูรณ์นะ เด๋วมาพิมพ์เพิ่มอีก

Sweet Daiki ตอนที่ 1 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

 

Fan Fiction
Sweet Daiki ตอนที่ 1 
(Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP
======================
ยูโตะ : ไดกิ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ไดกี๊ ~ ~ ~ ~ ~ ~
ไดกิ : (อ๊าาาาา  เสียงโหวกแหวกแต่เช้านี่มันอะไรกันนะ)
ปุ๊บบบบ
ไดกิที่กำลังสลึมสลืออยู่นั่นเอง เห็นเหมือนมีบางอย่างกระโดดขึ้นมาบนเตียง
ไดกิ : (อ๊ะ ไดโนเสาร์คอยาว  อ๊ะ ไม่ใช่ นี่มัน.... อัลปาก้าเหรอ  อ๊ะ.... ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้ว)
ผลักกกกกก
ยูโตะ : โอ๊ยยย ไดกิต่อยฉันทำไมเนี่ย กำลังจะ Morning Kiss แท้ๆเลยน๊า  หน้าตาก็ออกจะน่ารักทำไมไม่โรแมนติกเอาซะเลยล่ะ งอลลล่ะ
ยูโตะทำหน้าตุ๊ด ปากยื่นพร้อมหน้างอนๆ กอดอก
ไดกิ : ก็ใครใช้ให้เข้ามาบ้านคนอื่นแต่เช้ากันเล่า  นี่มันยังไม่หมดเวลานอนของฉันเลยนะ
ยูโตะ : ก็ฉันกดกริ่งตั้งนาน ไดกิก็ไม่ตื่นนี่นา อยากจะมา Morning Kiss นะ
ไดกิ : ฮิๆๆๆๆๆ
ยูโตะ : ฮิๆๆๆๆๆ
ยูโตะเอนตัวลงนอนข้างๆไดกิ  ลูบผมไดกิเบาๆ ทั้งสองคนสบตากัน ไดกิอมยิ้มนิดๆ
ไดกิ : อัลปาก้าตื่นเช้าจังนะ วันนี้ไม่มีไรทำเหรอ
ยูโตะ : ฉันเหรอ ฉันยุ่งจะตาย  แต่วันนี้อยากกอดเพนกวิ้น ก็เลยมาที่นี่
ไดกิ : ฮะๆ ยอมรับด้วยว่าเปนอัลปาก้า  อ๊ะ จริงสิ ทำไมไมไปสวนสัตว์ล่ะ ที่นี่ไม่มีเพนกวิ้นสักหน่อย
ยูโตะ : ฮื้มมมม
ไดกิที่กำลังเขิน สองมือจับผ้านวมขึ้นมาปิดถึงกลางหว่างตา  ยูโตะมองดวงตาซุกซนคู่นั้น ซึ่งเจ้าของกำลังหัวเราะคิกคักไม่หยุด
ปานความเร็วแสง ยูโตะขึ้นคร่อมตัวไดกิ  เสียงหัวเราะคิกคักราวกับเด็กน้อยแผ่วลงแทนด้วยการกระพริบตาปริบๆ 
ยูโตะ : ก็ฉันบอกแล้วนี่ ว่าจะมา Morning.....
ยูโตะจับมือเล็กๆของไดกิแล้วเปิดผ้านวมขึ้น สายตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากแดงชมพูระเรื่ออวบอิ่มของไดกิ ไดกิอยากเม้มริมฝีปากตัวเองแต่ก็ช้ากว่ายูโตะ........
ไดกิผ่อนคลายตัวเองขึ้นเล็กน้อย อยากรับความรู้สึกจากยูโตะอย่างเปนธรรมชาติ กลิ่นของยูโตะที่คุ้นเคย กลิ่นแชมพูของยูโตะ  ไดกิเผลอเอื้อมมือไปลูบผมยูโตะ
ทั้งจูบ ทั้งดูด.....  อีกนิด.... อื้มมม.....
ตอนที่ริมฝีปากสัมผัสกันครั้งแล้วครั้งเล่า ใจก็เต้นแรง หวูบหวาบไปหมด 
ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าคิดถึงกันแค่ไหน ช่วงหลายวันที่ไม่ได้เจอหน้ากัน  สื่อสารความรู้สึกผ่านทางริมฝีปากของกันและกันในตอนนี้
ยูโตะดันตัวขึ้นแล้วขยับมานอนข้างๆไดกิ   ไดกิขยับตัวมานอนซบที่อกยูโตะ ด้วยความสูงที่ต่างกัน ศรีษะของไดกิอยู่ที่ซอกคอยูโตะพอดี   ยูโตะลูบผมไดกิเบาๆ
ไดกิเอื้อมมือไปกอดตัวยูโตะ  ยูโตะจับมือของไดกิขึ้นมาจูบ แล้ววางลงบนตัวเค้าเหมือนเดิม

ยูโตะ : วันนี้เพนกวิ้นน่ารักจังนะ ไม่พยศเลยสักนิด
ไดกิ : ก็อัลปาก้าใจดี ไม่ดุนี่นา
ยูโตะ : เอ๊ะ ก่อนหน้านี้ฉันดุมากเหรอ
ไดกิ : ก็นิดนึงอ่ะนะ (ยิ้มหวาน)
ยูโตะลูบไหล่ไดกิ ลูบหลังไดกิเบาๆ เรื่อยลงมาถึงเอว
ยูโตะ : เอ๊ะ นี่ผอมลงรึป่าวเนี่ย
ยูโตะแกล้งจับๆตรงเอว
ไดกิกระดุ๊กกระดิ๊กเล็กน้อย
ไดกิ : จั๊กจี้อ่ะ
ยูโตะ : ฮื้มมม
ไดกิ : เล่นฮูล่าฮูบ  เล่นกันป่ะ
ยูโตะ : เพนกวิ้นเล่นเถอะ เด๋วอัลปาก้านั่งดูนะ เอวฉันบางจะแย่
ไดกิ : เชอะ
ยูโตะ : โอ๋ๆ เด๋วเล่นด้วยน๊า  ป่ะๆ ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า
เด๋ววันนี้ทำของอร่อยๆให้กินนะ
ไดกิ : อ๊ะของอร่อย อะไรหย๋าาา


ยูโตะอุ้มไดกิขึ้นจากเตียง แล้วตีก้นไดกิเบาๆ
ยูโตะ : ไปอาบน้ำก่อนนะเพนกวิ้นน้อยย
ไดกิหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป
ไดกิ : รอแป๊บนึงน๊า
ยูโตะ : เร็วๆเลย  ถ้าช้าเด๋วเข้าไปช่วยอาบนะ
ไดกิ : ก็มาสิ
ยูโตะ : ยั่วเหรอ  เด๋วข้าวเช้าก็ไม่ได้กินหรอก 55555555
ไดกิทำจมูกย่นใส่
ยูโตะ : 555555


ยูโตะเดินเข้ามาในครัว นำอาหารที่ซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตจัดใส่จาน
............
.....................
ยูโตะ : ไดจังงงงงงงง เสร็จรึยังนะ
ไดกิ : ทาโลชั่นอยู่ รอแป๊บบบบบบบ
 ยูโตะ : ฉันหิวแล้วนะ ให้ช่วยทามั๊ยยยยย
ไดกิ : เสร็จแล้วๆๆ มาแล้วคร้าบบบบบบ
ปุ๊ !
ไดกิที่รีบวิ่งมาก็ชนกับยูโตะที่ยืนกางแขนรออยู่ที่หน้าประตูพอดี
ไดกิ: โอ๊ยยย มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ไดกิยกมือขึ้นเซ็ตผมหน้ามาไปเหมือนเดิม
ยูโตะกอดเอวไดกิไว้  ไดกิเงยหน้ามองยูโตะ
ยูโตะ : ก็....มาแอบดูใครบางคนทาโลชั่นล่ะมั้ง  หลังจากนั้นก็แกล้งตะโกนเรียกมาจากในครัว  แล้วก็มายืนรอตรงนี้  อ๊ะ ฉันกะเวลาได้พอดีเลยนะ เก่งใช่ป่ะ
ไดกิ : คนลามก คนเจ้าเล่ห์ นี่แน่ะ
ยูโตะหอมหัวไดกิแล้วกอดแน่น
ยูโตะ : หอมจังน๊า
ไดกิ : หิวแย้วว ได้กลิ่นสเต็กเนื้อ กับพุดดิ้งด้วยยย
ยูโตะ : เพนกวิ้นจมูกดีจังนะ
ยูโตะเผลอปล่อยมือ แล้วไดกิก็วิ่งจรู๊ดเข้าครัวทันที
เมื่อไดกิวิ่งมาถึงก็พบกับของโปรดเต็มโต๊ะ
ไดกิ : สุดยอดอ่า ยูโตะซื้อมาเยอะจัง  วันนี้พิเศษเหรอ
ยูโตะ : ป่าวนี้ ก็แค่....เดทที่บ้านอ่ะ  ประทับใจป่ะล่ะ
ไดกิ : อื้อออ ขอบคุณน๊า
ไดกิยิ้มหวานแล้วเข้าไปกอดยูโตะ
ยูโตะ ไดกิ : “ทานล่ะนะคร้าบบบบ
ไดกิ : อื้มมม อร่อยจัง  อร่อยสุดๆเลย
ยูโตะ : อันนี้น้ำผักปั่นสูตรของฉันเอง ลองดูสิ
ไดกิ : อร่อยจัง ไม่ขมเลย
ยูโตะ : เจ๋งป่ะ
ไดกิ : อื้ม สุดยอดอ่ะ  อยากดื่มไวน์จัง  อ๊ะ มีอยู่นะ ยูโตะไปหยิบมาหน่อยสิ
ยูโตะ : ได้เลยยยย
ยูโตะหยิบแก้วมาวางแล้วค่อยๆริน
ยูโตะ : เชิญครับคุณหนู
ไดกิ : อ๊ะ คุณพ่อบ้านหล่อจัง โดกิๆ ใจเต้นตึกตัก

ยูโตะ : อยากลองจุมพิตจากพ่อบ้านดูไหมครับคุณหนู
ไดกิ : อ๊ะ อย่าน๊า เจ้าปีศาจ
ไดกิคว้าคัพเค้กแปะไปที่แก้มยูโตะ
ยูโตะแลบลิ้นเลียครีมที่เลอะข้างแก้ม พร้อมสายตากระหายเลือด


ยูโตะวางสองมือบนพนักเก้าอี้ไดกิ คร่อมตัวไดกิไว้
ยูโตะ : ที่กระผมต้องการนะ คือวิญญานของคุณหนูต่างหากล่ะครับ ขนมหวานของมนุษย์น่ะ ผมไม่เคยเข้าใจเลยสักนิด

ยูโตะหยิบคัพเค้กจากมือไดกิออกมาวางบนโต๊ะ
ไดกิใช้สองมือประคองแก้มยูโตะไว้ จนยูโตะทำปากจู๋
ไดกิ : คุณพ่อบ้านรีบทานต่อเถอะนะ ไดกิอยากรีบไปเล่นเกมส์ต่อ ค้างไว้ที่ Part 9 ซอมบี้ยังไม่ตายสักที คุณพ่อบ้านช่วยเล่นหน่อยนะวันนี้
ยูโตะ : Yes, My Lord
ยูโตะยี้ผมไดกิเบาๆแล้วหัวเราะคิกคัก



To be Continued..........