วันพฤหัสบดีที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2558

Sweet Daiki ตอนที่ 7 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

วันนี้ผมมีถ่ายฮิรุนันแต่เช้า แต่ก่อนจะออกจากห้องแต่งตัว ยูโตะก็ไลน์มาบอกว่า 
"วันนี้ฉันมีคิวถ่ายบัลเล่ที่สตูใกล้ๆ 
ไดกิจะมาเจอกันที่ห้องพักฉันมั๊ย
ถ้านายมาได้....
อยากเจอนะ...
ฉันอยู่ที่ห้อง xxxx
ถ้าช่วงบ่ายนายไม่มีออกโลเกชั่น
ฉันแจ้งสต๊าฟไว้แล้วว่าไดกิอาจจะแวะมาหา
นายสามารถเข้ามาได้เลย (⌒▽⌒)♪
ทุกคนรู้จักอาริโอกะคุงของฮิรุนันเดส (⌒▽⌒)♪
Have a nice days, see you soon"

ยูโตะส่งภาพเซลฟี่มา 3 ภาพ แล้วผมก็ขำทันที ฮิคารุคุงเดินมาเกาะไหล่แล้วถามว่ามีอะไรดีๆเหรอ พอเอารูปให้ดูฮิคารุก็ขำใหญ่เลยล่ะ

ผมไลน์ตอบยูโตะไปว่า ""

#เด๋วมาพิมพ์ต่อจ้า........

Sweet Daiki ตอนที่ 6 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

ผมค่อยๆรูดซิปของไดกิลงมาจนสุด แล้วผมก็ลูบไปลูบมาตรงเป้าไดกิ จนไดกิน้อยเริ่มมีปฏิกิริยากับสัมผัสของผม สองมือของไดกิเกาะไหล่ผมอยู่ 
จริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลยที่เราทำกันอย่างนี้ 
แต่ตอนนี้ผมต้องการไดกิมากจริงๆ
ผมพาไดกิแว๊บออกมายังห้องพักแสดงที่ไม่ได้ใช้ในตอนนี้ แต่ก็ได้รับการทำความสะอาดไว้ดีแล้ว
เราสัญญากันว่าจะไม่ส่งเสียงดังและรีบกลับไปก่อนที่จะมีใครสังเกตุ แค่แป๊บเดียว แป๊บเดียวเท่านั้น

ผมเริ่มล้วงมือสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้ามไดกิ แล้วผมก็จูบเค้า จะว่าไปแอบๆแบบนี้ก็ตื่นเต้นดี แต่ผมก็กลัวว่าผมไดกิที่เซตไว้จะเสียทรง กลัวเสื้อเค้าจะยับ ผมก็เลยทำได้แค่จูบปาก จูบมือ แล้วก็ลูบๆไดกิน้อยจนเค้ากระดุ๊กกระดิ๊กไปมา เนื้อผ้าก็กกน.มันก็บางแค่นั้นอ่ะ แต่ผมอดใจไม่ไหวก็เลยล้วงเข้าไปจับข้างในเนื้อสัมผัสจริงๆ แล้วไดกิก็ครางเลย เสียงน่ารักออดอ้อนสุดๆ
แล้วไดกิก็ไล้มือไปที่แผ่นหลังของผม
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
ได้อึดใจนึงพอตั้งสติได้ ผมก็ว่า เอาล่ะ วิ่งกลับไปสตูกันอย่าให้ใครเห็นนะ 

พอตอนจะเริ่มอัดรายการเราก็แอบสบตากันแว๊บนึงแล้วหันไปหัวเราะกันคนละทาง




ーーーーーーーーーーーーー
จบตอนที่ 6 
ーーーーーーーーーーーーー

Sweet Daiki ตอนที่ 5 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

แต่เพราะว่าไดกิใส่แค่เสื้อกล้ามตัวเดียวกับกางเกงขาสั้น พอล้างรถกันเสร็จ ก็เล่นฉีดน้ำกันจนเปียกไปทั้งตัว ผมก็รอจังหวะตอนเข้ามาเปลี่ยนชุดในบ้านเนี่ยแหละ ซึ่งตอนแรกก็กะว่าจะจูบไดกิเฉยๆ แต่เจ้าตัวดันอ้อนมาขนาดนี้ผมเลยอดใจไว้ไม่อยู่

ไดกิ: ฮิๆ ยูโตะ สนุกเหมือนเล่นสงกรานต์ที่ไทยเลยเนอะ
ยูโตะ: ไดกิเคยเล่นเหรอ ที่พูดเนี่ย 
ไดกิ: ไม่เคยหรอก แต่ถ้าฉีดน้ำนะ เล่นที่ไหนก็ได้นี่เนอะ ฮิๆๆ
ยูโตะ: 5555 ไปเปลี่ยนชุดเถอะ เด๋วเปนหวัด 
ไดกิ: อื้มมม (⌒▽⌒) ยิ้มหวาน

พอเดินเข้ามาในห้องเท่านั้นแหละ ผมก็เข้าไปกอดไดกิจากข้างหลังก่อน แล้วก็จับไหล่ไดกิให้หันมาจูบ ก็จูบๆ ดูดๆ กันอยู่สักแป๊บ มือผมก็จับสายแขนเสื้อกล้ามไดกิลง ไดกิดู sexy มากเลย เหมือนเด็กผู้หญิงใส่เสื้อเกาะอก แล้วตอนนี้ก็เปียกๆอยู่ด้วย ผมก็ก้มลงจูบหัวไหล่ ข้างซ้าย แล้วก็ข้างขวา กลิ่นของไดกิดึงดูดผมมากเลย ผมก็เลยไซร้ซอกคอแล้วดูดไป 2-3 ที ไดกิก็ครางใหญ่เลย เสียงน่ารักมากๆ

ไดกิ: ยูโตะๆ อ่าาา ยูโตะๆ 

ผมก็ว่าจะพอแค่นี้แหละ ให้ไดกิไปเปลี่ยนชุด เพราะผมกลัวเค้าเปนหวัด แต่ไดกิล้วงมือไปหายูโตะน้อยของผม ดึงออกมาแล้วก้มลง คุกเข่าแล้วดูดใหญ่เลย น่ารักมากๆ ผมก็ลูบหัวไดกิแล้วครางไปด้วย พอเสร็จ ผมก็จับไดกิถอดเสื้อออก ผมก็เลียหัวนมไดกิ นมแบนๆเนี่ยแหละโคตรเร้าใจเลยไม่รู้ทำไม ระหว่างไดกิครางอยู่ผมก็ถอดกางเกงไดกิออกแล้วอุ้มขึ้นเตียงเลย  เพราะตัวเริ่มแห้งกันแล้ว ผมก็จับๆลูบๆไดกิน้อย จนเค้าครางออกมาเบาๆ น้ำนมขาวๆเริ่มไหลออกมานิดๆ  แล้วผมก็ก้มลงไปจูบเค้า   เราก็จูบกันอีกสักพัก ผมก็จับไดกินอนคว่ำเลย แล้วค่อยๆสอดเข้าไป ไดกิก็เรียกชื่อผมไม่หยุด พอเข้าไปสุดล่ะผมก็กระซิบข้างๆหูเค้าว่า "ผมรักไดกิมากที่สุดเลยนะ เปนที่ 1 และเปนคนเดียวของผม" แล้วผมก็จูบเค้า แล้วเราก็นอนกอดกันสักพักนึง พอผมเห็นว่าไดกิหลับไปแล้วก็เลยลุกขึ้นมาเอาเสื้อผ้าลงเครื่องซักแล้วไปตาก

ผมก็ว่าจะออกมาเช็ดรถต่อสักหน่อย เอาผ้าถูๆไปเพลินดี ปกติทำแต่ที่ร้าน ลองทำเองบ้างจะได้เช็ครถไปในตัว 

ผมกำลังคิดว่าไดกิจะตื่นรึยังนะ ไม่ทันไร มีแขนเล็กๆมา กอดเอวผมไว้
ยูโตะ : ไดจังตื่นแล้วเหรอ
ไดกิ: ยูโตะตื่นแล้วไม่บอกเค้าอ่ะ นี่แน่ะ (ไดกิใช้นิ้วจิ้มแก้มยูโตะ)
ยูโตะวางผ้าแล้วอุ้มไดกิตัวลอยด้วยสองมือแล้วหมุนตัวรอบนึง
ไดกิ: 55555 เล่นกับฉันเหมือนฉันเปนเด็กๆไปได้ ฉันโตเปนหนุ่มแล้วนะ หล่อมากด้วย
ยูโตะ: นั่นสินะ สูงขึ้นกว่าแต่ก่อนตั้งเยอะ ฮ่าๆๆๆ
ไดกิ: ยูโตะะะะะ
ยูโตะคว้าไดกิมา กอดแนบตัว แล้วทั้งสองคนก็หัวเราะคิกคักกัน


ーーーーーーーーーーーー
จบตอนที่ 5
ーーーーーーーーーーーー

Sweet Daiki ตอนที่ 4 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

เมื่อผมเปิดมือถือเพื่อเช็คดู ก็พบว่ายูโตะส่งไลน์มาด้วย
"ไดกิสุดที่รัก...ถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่... เราไปตกปลาด้วยกันนะครับ ผมจะทำซาชิมิที่ดีที่สุดให้คุณทาน  จากนั้นเราก็ไปเล่น JetLev-Flyer กัน อย่างที่ไดกิอยากเล่นมาตั้งนานแล้วไงล่ะ ไปกันนะ ผมจะจองที่ไว้สำหรับเรา2คน ตอนเย็นก็ไปดินเนอร์กัน เลือกไวน์ที่คุณชอบ ถือว่าผมฉลองให้ที่ถ่ายละครจบนะ"  \(^o^)/ Love you so much ♡♡♡♡

ถึงจะดูหวานเลี่ยนแต่รูปที่เจ้าตัวส่งมาด้วยช่างตรงกันข้าม ยูโตะที่ทำหน้าตาประหลาดๆ ยิ้มกว้างจนเห็นเหงือก ยักใหญ่2ข้าง มือซ้ายถือคันเบ็ด มือขวาถือปลาที่เพิ่งตกได้ไว้ รูปเอียงและสั่นเล็กน้อย

♪♪♪♪(^ν^)♡ 
"วันนี้ผมมาตกปลากับไรยังง สนุกกันมากเลย ไรยะเผลอขำมากไปรูปเลยเอียงๆนะ ฮ่าๆๆ "


♡♡♡♡♡♡

ยูโตะมักจะทำให้ผมขำตลอด ขนาดมาแค่ข้อความยังตลกเลย อยากเจอเร็วๆจังน๊าาาา

♡♡♡♡♡♡

ตอนที่ 4 ยังไม่จบ เด๋วมาต่อจ้า

Sweet Daiki ตอนที่ 3 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

 Halloween Party Night
Saturdays, 31 October 2015

เรื่องเสื้อผ้านั้น ผมกับยูโตะตกลงกันไว้ว่า o(^▽^)o เราจะแต่งยังไงก็ได้ตามที่ตัวเองชอบ อย่างอิสระ เรา2คนไม่ได้ตั้งThemeว่าต้องเข้ากัน แต่เราจะมาแต่งตัวพร้อมกัน โดยมีเวลา 1 อาทิตย์ ทั้งผมและยูโตะจะซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับมารวมๆกัน แล้วมาช่วยกันแต่งตัวพร้อมๆกัน แล้วก็จะได้ไปพร้อมกันด้วย นัดของเราคือ 6 โมงเย็นที่บ้านผม (⌒▽⌒) แต่มีข้อแม้เล็กๆว่าเราจะมี Secret item ของตัวเอง 1 ชิ้น คือจะไม่เอามารวมกันตอนแต่งตัว แต่เราจะเอามาแลกกันให้อีกฝ่ายติดตัวไว้จนกว่างานจะจบ โดยห้ามทำพรอพชิ้นนี้หล่นหายระหว่างคืนฮัลโลวีนเด็ดขาด ของรางวัลก็คือ เราจะขออะไรก็ได้จากอีกฝ่าย โดยฝ่ายที่ถูกร้องขอ ห้ามปฏิเสธคำขอนั้นเด็ดขาด 555 (≧∇≦)


ตอนที่ 3 ยังไม่สมบูรณ์นะ เด๋วมาพิมพ์เพิ่มอีก


วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2558

Sweet Daiki ตอนที่ 2 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

Fan Fiction
Sweet Daiki ตอนที่ 2
(Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP
======================
ระหว่างที่ผมยืนล้างจานอยู่ก็มีมือเล็กๆมากอดเอวผมไว้ ไดกิซบหน้าที่หลังของผม ผมนิ่มๆของไดกิที่ผมสัมผัสได้นั้นทำให้ใจเต้น อาจเพราะผมใส่แค่เสื้อยืดสีขาวบางๆตัวเดียว
ไดกิ: ดีใจจัง มีนายแบบไฟน์บอยมายืนล้างจานในบ้าน เท่ห์มากเลยอ่ะ โดกิๆ
ยูโตะ: 5555 
ยูโตะนึกอยากจะยืนล้างจานให้นานกว่านี้แต่แล้ว
ไดกิปล่อยมือออก
ไดกิ: เด๋วมานะ ไปเอาผ้าลงเครื่องแปร๊บ
สักพักยูโตะก็ได้ยินเสียงไดกิคุยโทรศัพท์มาจากฝั่งห้องนั่งเล่น (ใครนะ?)
ไดกิ : ไฮ่ๆ
ยูโตะเช็ดมือจนแห้งแล้วพอหมุนตัวกลับมาก็เจอไดกิยืนยิ้มหวานอยู่
ยูโตะ : อ๊ะ เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ไดกิ: ยูโตะยื่นมือมาสิ ฉันจะทาแฮนด์ครีมให้นะ 
ยูโตะเพิ่งเห็นว่าที่ฝ่ามือไดกิมีครีมที่กดไว้ทั้งสองมือ กลิ่นหวานสดชื่นลอยมาเตะจมูก
ยูโตะยื่นมือออกไป และไดกิทาครีมลงบนฝ่ามือยูโตะและค่อยๆนวดที่หลังมือทีละมือ
♡♡♡(≧∇≦)♡♡♡
ทั้งสองคนใจเต้นจนแปล๊บๆไปที่ปลายนิ้วเลยทีเดียว

ไดกิ: แหะๆ ยูโตะไปนั่งเล่นที่ชิงช้าหน้าบ้านกันเถอะ ต้นกระบองเพชรที่นายให้มามันโตขึ้นนิดนึงด้วยล่ะ
ยูโตะ: อื้มมม ไปสิ
ยูโตะก้มลงมาหอมแก้มไดกิทีนึงแล้วโอบไหล่เดินกันไป

ไดกิ: เมื่อกี้โทรไปร้านซักรีดมานะ อยู่แถวนี้ล่ะ เด๋วเค้ามารับผ้าไปรีด และเพราะฉันเปนลูกค้าระดับ S เพราะงั้นเด๋วเย็นนี้ก็มาส่งล่ะละ o(^▽^)o

ยูโตะหันไปเห็นผ้าบนราวที่เตรียมส่งร้านรีด ผมคงจะหึงเกินไปรึเปล่านะ ไม่มีอะไรแท้ๆ (^ν^)♡


ระหว่างที่พวกนั่งเล่นกันอยู่ที่ชิงช้าหน้าบ้าน มือของผมโอบไหล่ไดกิไว้ ไดกิซบที่อกของผมและกำลังเล่าเรื่องของคนในกองถ่ายให้ฟัง
"ยูโตะ ยูโตะ......"
เสียงเจื้อยแจ้วยังคงพูดไปอย่างไม่มีท่าจะจบ เสียงหัวเราะราวกับเด็กน้อยทำผมใจเต้นไม่เปนจังหวะ

ไดกิ: "ไส้ของมันอ่ะนะ เปนคัสตาร์ตหวานหอมมากเลย แต่ว่าเค้าผสมกล้วยหอมลงไปด้วย แล้วฉันก็คิดถึงยูโตะเลยอ่ะ ยูโตะต้องไม่ชอบแหงๆ 555"
"ตอนที่ฉันไปออกโลเกอ่ะ จู่ๆฝนก็ตกหนัก ก็คิดล่ะนะ ว่าจะไปร้านต่อไปดีไหม แต่พอถ่ายร้านแรกเสร็จ ฝนก็หยุดตกพอดี โชคดีจังเลยล่ะ"

ยูโตะ: "อื้มม โชคดีจิงๆ" พร้อมหอมแก้มไดจัง 1 ที
ไดกิค่อยๆขยับลงมานอนหนุกตักยูโตะ   จังหวะที่ชิงช้าแกว่งเบาทำให้จะเคลิ้มหลับ  ยูโตะลูบผมไดจังไปมา ยูโตะเริ่มร้องเพลงเบาๆ
ไดกิ: นี่ๆ รายการทีวีเมื่อกี้ ตลกคู่นั้นเค้าทำท่าแบบนี้ล่ะ
ไดกิลุกขึ้นมาทำท่าเลียนแบบ และยูโตะก็ทำด้วย หัวเราะคิกคักกัน
ยูโตะ: เพลงใหม่ของเทย์เลอร์สวิฟอ่ะ เห็นป่ะ เต้นแบบนี้ๆ 
ไดกิก็เต้นด้วย คิกคักกันอยู่ 2 คน
สักพักก็ลงมานั่งที่ชิงช้าต่อ ไดกิซบไหล่ยูโตะ
ไดกิ : อีก ครึ่งชม. ปลุกหน่อยน๊า คิดว่าจะวิ่งสักหน่อยอ่ะ
ยูโตะ: 555 ได้สิ ลูกหมูวันนี้จะวิ่งเหรอ
ไดกิ: ฮิๆๆๆ
ยูโตะ: ฮาโลวีนนี้ไปไหนกันดี  ปลอมตัวแล้วออกไปเที่ยวกันเถอะ


ตอนที่ 2 ยังไม่สมบูรณ์นะ เด๋วมาพิมพ์เพิ่มอีก

Sweet Daiki ตอนที่ 1 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

 

Fan Fiction
Sweet Daiki ตอนที่ 1 
(Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP
======================
ยูโตะ : ไดกิ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ไดกี๊ ~ ~ ~ ~ ~ ~
ไดกิ : (อ๊าาาาา  เสียงโหวกแหวกแต่เช้านี่มันอะไรกันนะ)
ปุ๊บบบบ
ไดกิที่กำลังสลึมสลืออยู่นั่นเอง เห็นเหมือนมีบางอย่างกระโดดขึ้นมาบนเตียง
ไดกิ : (อ๊ะ ไดโนเสาร์คอยาว  อ๊ะ ไม่ใช่ นี่มัน.... อัลปาก้าเหรอ  อ๊ะ.... ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้ว)
ผลักกกกกก
ยูโตะ : โอ๊ยยย ไดกิต่อยฉันทำไมเนี่ย กำลังจะ Morning Kiss แท้ๆเลยน๊า  หน้าตาก็ออกจะน่ารักทำไมไม่โรแมนติกเอาซะเลยล่ะ งอลลล่ะ
ยูโตะทำหน้าตุ๊ด ปากยื่นพร้อมหน้างอนๆ กอดอก
ไดกิ : ก็ใครใช้ให้เข้ามาบ้านคนอื่นแต่เช้ากันเล่า  นี่มันยังไม่หมดเวลานอนของฉันเลยนะ
ยูโตะ : ก็ฉันกดกริ่งตั้งนาน ไดกิก็ไม่ตื่นนี่นา อยากจะมา Morning Kiss นะ
ไดกิ : ฮิๆๆๆๆๆ
ยูโตะ : ฮิๆๆๆๆๆ
ยูโตะเอนตัวลงนอนข้างๆไดกิ  ลูบผมไดกิเบาๆ ทั้งสองคนสบตากัน ไดกิอมยิ้มนิดๆ
ไดกิ : อัลปาก้าตื่นเช้าจังนะ วันนี้ไม่มีไรทำเหรอ
ยูโตะ : ฉันเหรอ ฉันยุ่งจะตาย  แต่วันนี้อยากกอดเพนกวิ้น ก็เลยมาที่นี่
ไดกิ : ฮะๆ ยอมรับด้วยว่าเปนอัลปาก้า  อ๊ะ จริงสิ ทำไมไมไปสวนสัตว์ล่ะ ที่นี่ไม่มีเพนกวิ้นสักหน่อย
ยูโตะ : ฮื้มมมม
ไดกิที่กำลังเขิน สองมือจับผ้านวมขึ้นมาปิดถึงกลางหว่างตา  ยูโตะมองดวงตาซุกซนคู่นั้น ซึ่งเจ้าของกำลังหัวเราะคิกคักไม่หยุด
ปานความเร็วแสง ยูโตะขึ้นคร่อมตัวไดกิ  เสียงหัวเราะคิกคักราวกับเด็กน้อยแผ่วลงแทนด้วยการกระพริบตาปริบๆ 
ยูโตะ : ก็ฉันบอกแล้วนี่ ว่าจะมา Morning.....
ยูโตะจับมือเล็กๆของไดกิแล้วเปิดผ้านวมขึ้น สายตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากแดงชมพูระเรื่ออวบอิ่มของไดกิ ไดกิอยากเม้มริมฝีปากตัวเองแต่ก็ช้ากว่ายูโตะ........
ไดกิผ่อนคลายตัวเองขึ้นเล็กน้อย อยากรับความรู้สึกจากยูโตะอย่างเปนธรรมชาติ กลิ่นของยูโตะที่คุ้นเคย กลิ่นแชมพูของยูโตะ  ไดกิเผลอเอื้อมมือไปลูบผมยูโตะ
ทั้งจูบ ทั้งดูด.....  อีกนิด.... อื้มมม.....
ตอนที่ริมฝีปากสัมผัสกันครั้งแล้วครั้งเล่า ใจก็เต้นแรง หวูบหวาบไปหมด 
ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าคิดถึงกันแค่ไหน ช่วงหลายวันที่ไม่ได้เจอหน้ากัน  สื่อสารความรู้สึกผ่านทางริมฝีปากของกันและกันในตอนนี้
ยูโตะดันตัวขึ้นแล้วขยับมานอนข้างๆไดกิ   ไดกิขยับตัวมานอนซบที่อกยูโตะ ด้วยความสูงที่ต่างกัน ศรีษะของไดกิอยู่ที่ซอกคอยูโตะพอดี   ยูโตะลูบผมไดกิเบาๆ
ไดกิเอื้อมมือไปกอดตัวยูโตะ  ยูโตะจับมือของไดกิขึ้นมาจูบ แล้ววางลงบนตัวเค้าเหมือนเดิม

ยูโตะ : วันนี้เพนกวิ้นน่ารักจังนะ ไม่พยศเลยสักนิด
ไดกิ : ก็อัลปาก้าใจดี ไม่ดุนี่นา
ยูโตะ : เอ๊ะ ก่อนหน้านี้ฉันดุมากเหรอ
ไดกิ : ก็นิดนึงอ่ะนะ (ยิ้มหวาน)
ยูโตะลูบไหล่ไดกิ ลูบหลังไดกิเบาๆ เรื่อยลงมาถึงเอว
ยูโตะ : เอ๊ะ นี่ผอมลงรึป่าวเนี่ย
ยูโตะแกล้งจับๆตรงเอว
ไดกิกระดุ๊กกระดิ๊กเล็กน้อย
ไดกิ : จั๊กจี้อ่ะ
ยูโตะ : ฮื้มมม
ไดกิ : เล่นฮูล่าฮูบ  เล่นกันป่ะ
ยูโตะ : เพนกวิ้นเล่นเถอะ เด๋วอัลปาก้านั่งดูนะ เอวฉันบางจะแย่
ไดกิ : เชอะ
ยูโตะ : โอ๋ๆ เด๋วเล่นด้วยน๊า  ป่ะๆ ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า
เด๋ววันนี้ทำของอร่อยๆให้กินนะ
ไดกิ : อ๊ะของอร่อย อะไรหย๋าาา


ยูโตะอุ้มไดกิขึ้นจากเตียง แล้วตีก้นไดกิเบาๆ
ยูโตะ : ไปอาบน้ำก่อนนะเพนกวิ้นน้อยย
ไดกิหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป
ไดกิ : รอแป๊บนึงน๊า
ยูโตะ : เร็วๆเลย  ถ้าช้าเด๋วเข้าไปช่วยอาบนะ
ไดกิ : ก็มาสิ
ยูโตะ : ยั่วเหรอ  เด๋วข้าวเช้าก็ไม่ได้กินหรอก 55555555
ไดกิทำจมูกย่นใส่
ยูโตะ : 555555


ยูโตะเดินเข้ามาในครัว นำอาหารที่ซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตจัดใส่จาน
............
.....................
ยูโตะ : ไดจังงงงงงงง เสร็จรึยังนะ
ไดกิ : ทาโลชั่นอยู่ รอแป๊บบบบบบบ
 ยูโตะ : ฉันหิวแล้วนะ ให้ช่วยทามั๊ยยยยย
ไดกิ : เสร็จแล้วๆๆ มาแล้วคร้าบบบบบบ
ปุ๊ !
ไดกิที่รีบวิ่งมาก็ชนกับยูโตะที่ยืนกางแขนรออยู่ที่หน้าประตูพอดี
ไดกิ: โอ๊ยยย มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ไดกิยกมือขึ้นเซ็ตผมหน้ามาไปเหมือนเดิม
ยูโตะกอดเอวไดกิไว้  ไดกิเงยหน้ามองยูโตะ
ยูโตะ : ก็....มาแอบดูใครบางคนทาโลชั่นล่ะมั้ง  หลังจากนั้นก็แกล้งตะโกนเรียกมาจากในครัว  แล้วก็มายืนรอตรงนี้  อ๊ะ ฉันกะเวลาได้พอดีเลยนะ เก่งใช่ป่ะ
ไดกิ : คนลามก คนเจ้าเล่ห์ นี่แน่ะ
ยูโตะหอมหัวไดกิแล้วกอดแน่น
ยูโตะ : หอมจังน๊า
ไดกิ : หิวแย้วว ได้กลิ่นสเต็กเนื้อ กับพุดดิ้งด้วยยย
ยูโตะ : เพนกวิ้นจมูกดีจังนะ
ยูโตะเผลอปล่อยมือ แล้วไดกิก็วิ่งจรู๊ดเข้าครัวทันที
เมื่อไดกิวิ่งมาถึงก็พบกับของโปรดเต็มโต๊ะ
ไดกิ : สุดยอดอ่า ยูโตะซื้อมาเยอะจัง  วันนี้พิเศษเหรอ
ยูโตะ : ป่าวนี้ ก็แค่....เดทที่บ้านอ่ะ  ประทับใจป่ะล่ะ
ไดกิ : อื้อออ ขอบคุณน๊า
ไดกิยิ้มหวานแล้วเข้าไปกอดยูโตะ
ยูโตะ ไดกิ : “ทานล่ะนะคร้าบบบบ
ไดกิ : อื้มมม อร่อยจัง  อร่อยสุดๆเลย
ยูโตะ : อันนี้น้ำผักปั่นสูตรของฉันเอง ลองดูสิ
ไดกิ : อร่อยจัง ไม่ขมเลย
ยูโตะ : เจ๋งป่ะ
ไดกิ : อื้ม สุดยอดอ่ะ  อยากดื่มไวน์จัง  อ๊ะ มีอยู่นะ ยูโตะไปหยิบมาหน่อยสิ
ยูโตะ : ได้เลยยยย
ยูโตะหยิบแก้วมาวางแล้วค่อยๆริน
ยูโตะ : เชิญครับคุณหนู
ไดกิ : อ๊ะ คุณพ่อบ้านหล่อจัง โดกิๆ ใจเต้นตึกตัก

ยูโตะ : อยากลองจุมพิตจากพ่อบ้านดูไหมครับคุณหนู
ไดกิ : อ๊ะ อย่าน๊า เจ้าปีศาจ
ไดกิคว้าคัพเค้กแปะไปที่แก้มยูโตะ
ยูโตะแลบลิ้นเลียครีมที่เลอะข้างแก้ม พร้อมสายตากระหายเลือด


ยูโตะวางสองมือบนพนักเก้าอี้ไดกิ คร่อมตัวไดกิไว้
ยูโตะ : ที่กระผมต้องการนะ คือวิญญานของคุณหนูต่างหากล่ะครับ ขนมหวานของมนุษย์น่ะ ผมไม่เคยเข้าใจเลยสักนิด

ยูโตะหยิบคัพเค้กจากมือไดกิออกมาวางบนโต๊ะ
ไดกิใช้สองมือประคองแก้มยูโตะไว้ จนยูโตะทำปากจู๋
ไดกิ : คุณพ่อบ้านรีบทานต่อเถอะนะ ไดกิอยากรีบไปเล่นเกมส์ต่อ ค้างไว้ที่ Part 9 ซอมบี้ยังไม่ตายสักที คุณพ่อบ้านช่วยเล่นหน่อยนะวันนี้
ยูโตะ : Yes, My Lord
ยูโตะยี้ผมไดกิเบาๆแล้วหัวเราะคิกคัก



To be Continued..........