Sweet Daiki ตอนที่ 1 //Fic\\ (Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

 

Fan Fiction

Sweet Daiki ตอนที่ 1 

(Yuto x Daiki) Hey! Say! JUMP

======================

ยูโตะ : ไดกิ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ไดกี๊ ~ ~ ~ ~ ~ ~

ไดกิ : (อ๊าาาาา  เสียงโหวกแหวกแต่เช้านี่มันอะไรกันนะ)

ปุ๊บบบบ

ไดกิที่กำลังสลึมสลืออยู่นั่นเอง เห็นเหมือนมีบางอย่างกระโดดขึ้นมาบนเตียง

ไดกิ : (อ๊ะ ไดโนเสาร์คอยาว  อ๊ะ ไม่ใช่ นี่มัน.... อัลปาก้าเหรอ  อ๊ะ.... ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้ว)

ผลักกกกกก

ยูโตะ : โอ๊ยยย ไดกิต่อยฉันทำไมเนี่ย กำลังจะ Morning Kiss แท้ๆเลยน๊า  หน้าตาก็ออกจะน่ารักทำไมไม่โรแมนติกเอาซะเลยล่ะ งอลลล่ะ

ยูโตะทำหน้าตุ๊ด ปากยื่นพร้อมหน้างอนๆ กอดอก

ไดกิ : ก็ใครใช้ให้เข้ามาบ้านคนอื่นแต่เช้ากันเล่า  นี่มันยังไม่หมดเวลานอนของฉันเลยนะ

ยูโตะ : ก็ฉันกดกริ่งตั้งนาน ไดกิก็ไม่ตื่นนี่นา อยากจะมา Morning Kiss นะ

ไดกิ : ฮิๆๆๆๆๆ

ยูโตะ : ฮิๆๆๆๆๆ

ยูโตะเอนตัวลงนอนข้างๆไดกิ  ลูบผมไดกิเบาๆ ทั้งสองคนสบตากัน ไดกิอมยิ้มนิดๆ

ไดกิ : อัลปาก้าตื่นเช้าจังนะ วันนี้ไม่มีไรทำเหรอ

ยูโตะ : ฉันเหรอ ฉันยุ่งจะตาย  แต่วันนี้อยากกอดเพนกวิ้น ก็เลยมาที่นี่

ไดกิ : ฮะๆ ยอมรับด้วยว่าเปนอัลปาก้า  อ๊ะ จริงสิ ทำไมไมไปสวนสัตว์ล่ะ ที่นี่ไม่มีเพนกวิ้นสักหน่อย

ยูโตะ : ฮื้มมมม

ไดกิที่กำลังเขิน สองมือจับผ้านวมขึ้นมาปิดถึงกลางหว่างตา  ยูโตะมองดวงตาซุกซนคู่นั้น ซึ่งเจ้าของกำลังหัวเราะคิกคักไม่หยุด

ปานความเร็วแสง ยูโตะขึ้นคร่อมตัวไดกิ  เสียงหัวเราะคิกคักราวกับเด็กน้อยแผ่วลงแทนด้วยการกระพริบตาปริบๆ 

ยูโตะ : ก็ฉันบอกแล้วนี่ ว่าจะมา Morning.....

ยูโตะจับมือเล็กๆของไดกิแล้วเปิดผ้านวมขึ้น สายตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากแดงชมพูระเรื่ออวบอิ่มของไดกิ ไดกิอยากเม้มริมฝีปากตัวเองแต่ก็ช้ากว่ายูโตะ........

ไดกิผ่อนคลายตัวเองขึ้นเล็กน้อย อยากรับความรู้สึกจากยูโตะอย่างเปนธรรมชาติ กลิ่นของยูโตะที่คุ้นเคย กลิ่นแชมพูของยูโตะ  ไดกิเผลอเอื้อมมือไปลูบผมยูโตะ

ทั้งจูบ ทั้งดูด.....  อีกนิด.... อื้มมม.....

ตอนที่ริมฝีปากสัมผัสกันครั้งแล้วครั้งเล่า ใจก็เต้นแรง หวูบหวาบไปหมด 

ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าคิดถึงกันแค่ไหน ช่วงหลายวันที่ไม่ได้เจอหน้ากัน  สื่อสารความรู้สึกผ่านทางริมฝีปากของกันและกันในตอนนี้

ยูโตะดันตัวขึ้นแล้วขยับมานอนข้างๆไดกิ   ไดกิขยับตัวมานอนซบที่อกยูโตะ ด้วยความสูงที่ต่างกัน ศรีษะของไดกิอยู่ที่ซอกคอยูโตะพอดี   ยูโตะลูบผมไดกิเบาๆ

ไดกิเอื้อมมือไปกอดตัวยูโตะ  ยูโตะจับมือของไดกิขึ้นมาจูบ แล้ววางลงบนตัวเค้าเหมือนเดิม

ยูโตะ : วันนี้เพนกวิ้นน่ารักจังนะ ไม่พยศเลยสักนิด

ไดกิ : ก็อัลปาก้าใจดี ไม่ดุนี่นา

ยูโตะ : เอ๊ะ ก่อนหน้านี้ฉันดุมากเหรอ

ไดกิ : ก็นิดนึงอ่ะนะ (ยิ้มหวาน)

ยูโตะลูบไหล่ไดกิ ลูบหลังไดกิเบาๆ เรื่อยลงมาถึงเอว

ยูโตะ : เอ๊ะ นี่ผอมลงรึป่าวเนี่ย

ยูโตะแกล้งจับๆตรงเอว

ไดกิกระดุ๊กกระดิ๊กเล็กน้อย

ไดกิ : จั๊กจี้อ่ะ

ยูโตะ : ฮื้มมม

ไดกิ : เล่นฮูล่าฮูบ  เล่นกันป่ะ

ยูโตะ : เพนกวิ้นเล่นเถอะ เด๋วอัลปาก้านั่งดูนะ เอวฉันบางจะแย่

ไดกิ : เชอะ

ยูโตะ : โอ๋ๆ เด๋วเล่นด้วยน๊า  ป่ะๆ ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า
เด๋ววันนี้ทำของอร่อยๆให้กินนะ

ไดกิ : อ๊ะของอร่อย อะไรหย๋าาา

ยูโตะอุ้มไดกิขึ้นจากเตียง แล้วตีก้นไดกิเบาๆ

ยูโตะ : ไปอาบน้ำก่อนนะเพนกวิ้นน้อยย

ไดกิหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป

ไดกิ : รอแป๊บนึงน๊า

ยูโตะ : เร็วๆเลย  ถ้าช้าเด๋วเข้าไปช่วยอาบนะ

ไดกิ : ก็มาสิ

ยูโตะ : ยั่วเหรอ  เด๋วข้าวเช้าก็ไม่ได้กินหรอก 55555555

ไดกิทำจมูกย่นใส่

ยูโตะ : 555555

ยูโตะเดินเข้ามาในครัว นำอาหารที่ซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตจัดใส่จาน

............

.....................

ยูโตะ : ไดจังงงงงงงง เสร็จรึยังนะ

ไดกิ : ทาโลชั่นอยู่ รอแป๊บบบบบบบ

 ยูโตะ : ฉันหิวแล้วนะ ให้ช่วยทามั๊ยยยยย

ไดกิ : เสร็จแล้วๆๆ มาแล้วคร้าบบบบบบ

ปุ๊ !

ไดกิที่รีบวิ่งมาก็ชนกับยูโตะที่ยืนกางแขนรออยู่ที่หน้าประตูพอดี

ไดกิ: โอ๊ยยย มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ไดกิยกมือขึ้นเซ็ตผมหน้ามาไปเหมือนเดิม

ยูโตะกอดเอวไดกิไว้  ไดกิเงยหน้ามองยูโตะ

ยูโตะ : ก็....มาแอบดูใครบางคนทาโลชั่นล่ะมั้ง  หลังจากนั้นก็แกล้งตะโกนเรียกมาจากในครัว  แล้วก็มายืนรอตรงนี้  อ๊ะ ฉันกะเวลาได้พอดีเลยนะ เก่งใช่ป่ะ

ไดกิ : คนลามก คนเจ้าเล่ห์ นี่แน่ะ

ยูโตะหอมหัวไดกิแล้วกอดแน่น

ยูโตะ : หอมจังน๊า

ไดกิ : หิวแย้วว ได้กลิ่นสเต็กเนื้อ กับพุดดิ้งด้วยยย

ยูโตะ : เพนกวิ้นจมูกดีจังนะ

ยูโตะเผลอปล่อยมือ แล้วไดกิก็วิ่งจรู๊ดเข้าครัวทันที

เมื่อไดกิวิ่งมาถึงก็พบกับของโปรดเต็มโต๊ะ

ไดกิ : สุดยอดอ่า ยูโตะซื้อมาเยอะจัง  วันนี้พิเศษเหรอ

ยูโตะ : ป่าวนี้ ก็แค่....เดทที่บ้านอ่ะ  ประทับใจป่ะล่ะ

ไดกิ : อื้อออ ขอบคุณน๊า

ไดกิยิ้มหวานแล้วเข้าไปกอดยูโตะ

ยูโตะ ไดกิ : “ทานล่ะนะคร้าบบบบ”

ไดกิ : อื้มมม อร่อยจัง  อร่อยสุดๆเลย

ยูโตะ : อันนี้น้ำผักปั่นสูตรของฉันเอง ลองดูสิ

ไดกิ : อร่อยจัง ไม่ขมเลย

ยูโตะ : เจ๋งป่ะ

ไดกิ : อื้ม สุดยอดอ่ะ  อยากดื่มไวน์จัง  อ๊ะ มีอยู่นะ ยูโตะไปหยิบมาหน่อยสิ

ยูโตะ : ได้เลยยยย

ยูโตะหยิบแก้วมาวางแล้วค่อยๆริน

ยูโตะ : เชิญครับคุณหนู

ไดกิ : อ๊ะ คุณพ่อบ้านหล่อจัง โดกิๆ ใจเต้นตึกตัก

ยูโตะ : อยากลองจุมพิตจากพ่อบ้านดูไหมครับคุณหนู

ไดกิ : อ๊ะ อย่าน๊า เจ้าปีศาจ

ไดกิคว้าคัพเค้กแปะไปที่แก้มยูโตะ

ยูโตะแลบลิ้นเลียครีมที่เลอะข้างแก้ม พร้อมสายตากระหายเลือด

ยูโตะวางสองมือบนพนักเก้าอี้ไดกิ คร่อมตัวไดกิไว้

ยูโตะ : ที่กระผมต้องการนะ คือวิญญานของคุณหนูต่างหากล่ะครับ ขนมหวานของมนุษย์น่ะ ผมไม่เคยเข้าใจเลยสักนิด

ยูโตะหยิบคัพเค้กจากมือไดกิออกมาวางบนโต๊ะ

ไดกิใช้สองมือประคองแก้มยูโตะไว้ จนยูโตะทำปากจู๋

ไดกิ : คุณพ่อบ้านรีบทานต่อเถอะนะ ไดกิอยากรีบไปเล่นเกมส์ต่อ ค้างไว้ที่ Part 9 ซอมบี้ยังไม่ตายสักที คุณพ่อบ้านช่วยเล่นหน่อยนะวันนี้

ยูโตะ : Yes, My Lord

ยูโตะยี้ผมไดกิเบาๆแล้วหัวเราะคิกคัก

 

To be Continued..........